Gistermiddag voltrok zich de twaalfde editie van de Adobe User Group in Pakhuis De Zwijger. Dit keer met het thema ‘games’, een sector waar behalve veel geld wordt verdiend, ontwikkelingen als augmented reality, physical computing, MMO’s et cetera hun plek innemen. En hoewel de toekomst weinig eenduidig is, lijkt de sector zich behalve te verbreden ook te specialiseren in wat er al was. Met die specialisatie verandert ook de methodologie van game-ontwikkeling, hetgeen waar het leeuwendeel van de verhalen bij de User Group over ging.

De huisstijl (door Momkai) was wel geslaagd.
De huisstijl (door Momkai) was wel geslaagd.

Zo kwam Senne de Jong van Little Chicken Game Company vertellen over hoe ze 3-dimensionale, of eigenlijk de gesimuleerde versie ’2,5d’, hebben weten te ontwikkelen in Flash en Actionscript. Tim Hudson (Serial K-Killers) hield een vergelijkbaar verhaal over hoe ze 3d hebben kunnen inzetten in een Flash-applicatie middels het exporteren van Maya-modellen naar Actionscript en Papervision.

Paul Tondeur van WebWonders hield vervolgens een demonstratie van een combinatie van Unity3D (real-time 3d rendering vanuit een webbrowser), Flash en Red5 (een opensource multiplayer servertechniek). Hiermee bleek hij in staat 3d-beelden te combineren met Flash panelen (als invoer of modificatie van data) voor de 3d wereld. Voor de interoperabiliteit (hoe alle onderdelen elkaar begrijpen) werd JavaScript gebruikt. Moeilijk.

Als een soort rots in de branding nam Wim van der Plas zijn plek in voor enige relativering van het grote verhaal. Er werd een verhaal geschetst over hoe de industrie zo groot heeft kunnen worden, met virtual reality als onvermijdelijke toekomst. Tussen het verhaal door werd er gerefereerd naar een minor van de Hogeschool van Utrecht “What’s in the game?”, waar dieper in wordt gegaan op games als medium, de fysieke of technische vorm die zij heeft/krijgt, en maatschappelijke invloeden.

In het power hour deden drietal case-presentaties de ronde. Stefan van der Heijden (thePharmacy) vertelde over hoe ze een Myst ripoff hebben weten te bouwen in Adobe AIR, Martin Janse (Playlogic) vatte samen hoe hij in de uitgeverij te recht is gekomen en wat uitgevers (kunnen) betekenen voor ontwikkelaars en Daniël van Gils (Kamerblauwlicht) over een voor Cinekid ontwikkelde installatie.

Wat me vooral stoorde aan de insteek van de Adobe User Group was dat de verhalen soms enorm ingingen op programmeertalen, script-methodes, en mogelijkheden van applicaties. Dit alles terwijl de potentie van games zich juist beweegt naar one-man producties, de indie-game sector. Wanneer grote game-ontwikkelaars terrein (EA, Midway, Eidos) verliezen zouden de mid-grote ontwikkelaars zich juist niet moeten richten op het imiteren van dezelfde high-end productiemethodes.

Driedimensionaliteit wordt door Little Chicken, Webwonders en Serial K-Killers als specialisme voorop gezet. En ergens is het een goed uitgangspunt; verfijning van de techniek en complexiteit heeft de ontwikkeling van de game-industrie veel goeds gedaan. Maar als het gaat om inzet van de potentie van deze technologiën denk ik dat SecondLife de grootste ontkrachting (‘shock ‘n awe’) is geweest. Hebben we ons hoofd al niet eens gestoten aan dit plafond?

Maar de strijd om terrein gaat niet alleen om 2d versus 3d. De echte onderscheiding ligt in de conceptualisering van games en hoe het medium opnieuw kan worden vormgegeven. Manieren van het samenbrengen van spelers of het experimenteren met ethiek of moraliteit (The Path), boodschap en betekenis, waarbij de vorm op voorhand onbepaald is. Daniël van Gils was hier het beste, en enige, voorbeeld van. Voor de installatie van Cinekid had hij een denkbeeld uit zijn jeugd uitgewerkt. Spelers (kinderen) moesten diamanten opgraven voor ondergrondse ‘beestjes’ door middel van fietspompen die gemonteerd waren aan de installatie. Feedback werd gegeven door ledjes en rokende pijpen.

Oja, en Quinten Beek van MediaMonks, gaf uiteindelijk een presentatie over hoe Flash-games beter te beveiligen zijn tegen hackers. Leuk, maar ondertussen had de deillusionering over games als uitgekristalliseerd medium al zijn afdrukken achtergelaten.

Twitterlog van de Adobe User Group.